هدف از این پژوهش بررسی تاثیر آموزش ابراز وجود بر اضطراب اجتماعی، اکتساب سرویس چکشی والیبال و ابراز وجود در دانش آموزان هنرستانی می باشد. جامعه آماری این تحقیق دانش آموزان پسر هنرستان های فنی نواحی چهارگانه شهرستان اهواز می باشند. از بین 300 نفر نمونه اولیه که به صورت تصادفی چند مرحله ای گزینش شده بودند، 60 نفر که ابراز وجود کمتری داشتند، انتخاب شدند و در چهار گروه 15 نفری گمارده شدند. گروه 1 (گروهی که هم ابراز وجود و هم سرویس چکشی والیبال را فرا گرفتند)، گروه 2 (گروهی که فقط سرویس چکشی والیبال را فرا گرفتند)، گروه 3 (گروهی که فقط ابراز وجود را فرا گرفتند)، گروه 4 (گروهی که هیچ گونه آموزشی را فرا نگرفتند). ابزارهای مورد استفاده عبارتند از: مقیاس خودگزارشی مداد کاغذی ابراز وجود  (ASRI)، مقیاس اضطراب اجتماعی با دو خرده مقیاس، اجتناب و پریشانی اجتماعی (SAD) و ترس از ارزیابی منفی (FNE) و آزمون سرویس والیبال ایفرد. طرح پژوهش آزمایشی با پیش آزمون پس آزمون می باشد. نتایج تحلیل فرضیه ها با استفاده از روش آماری تحلیل واریانس نشان داد که آموزش ابراز وجود باعث افزایش ابراز وجود، اکتساب سرویس چکشی والیبال و کاهش اضطراب اجتماعی می شود. نتایج این پژوهش موثر بودن آموزش ابراز وجود را در افزایش جسارت ورزی، اکتساب سرویس چکشی والیبال و کاهش اضطراب اجتماعی نشان می دهد.

سابقه و هدف: احساس غربت وضعیت پیچیده شناختی، انگیزشی و هیجانی بوده که در پی انتقال فرد به محیط جدید در وی به وجود می آید و بنظر می رسد با کاهش مهارت های جرات ورزی همراه باشد. هدف از پژوهش حاضر تعیین اثربخشی آموزش ابراز وجود بر کاهش احساس غربت دانشجویان دختر بوده است.مواد و روش ها: این مطالعه مداخله ای بصورت قبل و بعد همراه با گروه کنترل انجام شد. از 249 دانشجوی دختر سال اول دانشگاه 96 نفر دچار احساس غربت تشخیص داده شدند که از میان آنان تعداد 60 دانشجو به شیوه تصادفی ساده انتخاب و در گروه های مداخله و کنترل جای گرفتند. اطلاعات توسط پرسشنامه احساس غربت (ارچر و همکاران) که دارای 30 عبارت، در مقیاس پنج درجه ای لیکرت 1تا 5 می باشد و همچنین توسط پرسشنامه محقق ساخته شامل اطلاعات دموگرافیک جمع آوری گردید. نمرات پیش آزمون در 2 هفته اول ورود به خوابگاه جمع آوری گردید. افراد گروه مداخله در یک برنامه آموزشی 90 دقیقهای به مدت 12 جلسه شرکت نمودند و نمرات پس آزمون در جلسه آخر آموزش تقریبا سه هفته پس از سنجش اولیه جمع آوری گردید. داده ها با آزمون من ویتنی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته ها: نمره احساس غربت دو گروه آزمایش و کنترل در پیش آزمون تفاوت معنی داری نداشت اما با ارایه روش جرات ورزی نمرات پس آزمون در گروه مداخله بطور معنی داری بیشتر از گروه کنترل بود. همچنین دو مولفه احساس غربت یعنی دلبستگی به خانه و ناراضی بودن از دانشگاه در مرحله پیش آزمون تفاوت معنی دار نداشت ولی پس از اجرای برنامه آموزشی هر دو مولفه در گروه مداخله بطور معنی داری بالاتر بود.استنتاج: نتایج مطالعه نشان داد که آموزش ابراز وجود می تواند در کاهش مشکلاتی که بعد از انتقال فرد به محیط دانشگاه و خوابگاه به وجود می آید موثر باشد.

مقدمه: برخورداری از مهارت های زندگی نظیر مهارت ابراز وجود، توانایی های روانی- اجتماعی افراد را بهبود بخشیده و باعث افزایش عزت نفس می شود. مطالعه حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش مهارت ابراز وجود بر عزت نفس دانش آموزان دختر سال اول دبیرستان های شهر تهران صورت گرفت.روش ها: مطالعه نیمه تجربی حاضر بر روی 80 دانش آموز دختر سال اول دبیرستان شهر تهران صورت گرفت. روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای بود. ابتدا پرسشنامه عزت نفس کوپراسمیت توسط 410 دانش آموز منتخب تکمیل گردید سپس از میان آنان 80 دانش آموزی که نمره عزت نفس آنان کمتر از سطح متوسط به دو گروه مداخله و شاهد تقسیم شدند. سپس، 8 جلسه آموزش 2 ساعته به روش گروهی برای دانش آموزان گروه مداخله اجرا شد و دو هفته پس از پایان برنامه آموزشی مجددا پرسشنامه عزت نفس کوپراسمیت توسط دانش آموزان هر دو گروه آزمایش و شاهد تکمیل گردید و عزت نفس دو گروه مقایسه گردید. تحلیل داده ها در محیط نرم افزاری SPSS v.16 با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی انجام شد.یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد اکثر (93%) واحدهای مورد پژوهش دارای دو والد بودند و تنها 5% دانش آموز تک فرزند خانواده بودند. همچنین نتایج نشان دادند که بین عزت نفس دانش آموزان گروه مداخله که مهارت ابراز وجود را آموزش دیده بودند و دانش آموزانی که این آموزش را ندیده بودند تفاوت آماری معنی داری وجود دارد. آزمون تی مستقل قبل از مداخله بین میزان عزت نفس دانش آموزان دو گروه مداخله و شاهد تفاوتی نشان نداد، اما در گروه مداخله بعد از مداخله نسبت به قبل از مداخله از 27.57±3.08 به 34.23±5.91 افزایش یافت که این تفاوت از نظر آماری معنی داری بود (P>0.05). همچنین بین ابعاد عزت نفس دانش آموزان تفاوت معنی داری وجود داشت که بالاترین رتبه مربوط به بعد تحصیلی و پایین ترین رتبه مربوط به بعد اجتماعی بود.نتیچه گیری: با توجه به یافته های مطالعه حاضر، ارائه خدمات مشاوره ای و آموزش مهارت های زندگی نظیر مهارت ابراز وجود به شیوه کارگاهی، به منظور افزایش عزت نفس دانش آموزان ضروری به نظر می رسد تا علاوه بر افزایش دانش، منجر به بهبود مهارت های زندگی و درنتیجه ارتقا سلامت روان آنان گردد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش ابراز وجود فرهنگ محور بر عزت نفس فرزندان طلاق بود. روش: طرح پژوهش آزمایشی، از نوع پیش آزمون-پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری این پژوهش را فرزندان خانواده های طلاق ساکن در مراکز بهزیستی شهر تهران در سال 1395تشکیل می داد. حجم نمونه شامل 30 نوجوان ساکن در یکی از مراکز بهزیستی با نمونه گیری از طریق فراخوان در محل و بصورت تصادفی از بین 47 داوطلب انتخاب شده بود و سپس در دو گروه آزمایش و گواه (هر گروه 15 نفر)جایگزین شده بودند. میزان عزت نفس شرکت کنندگان در این پژوهش توسط پرسشنامه ی عزت نفس کوپر اسمیت در پیش آزمون و پس آزمون سنجیده شد. گروه آزمایش در 8 جلسه ی آموزش ابراز وجودفرهنگ محور شرکت نمودند در حالی که گروه کنترل آموزشی در آن دوره دریافت نکردند. یافته ها: اجرای تحلیل کوواریانس بر روی داده ها نشان داد که جلسات آموزشی تأثیر معناداری بر عزت نفس گروه آزمایش داشته است (p< 0/05). نتیجه گیری: به طور کلی نتایج پژوهش نشان داد که آموزش ابراز وجودفرهنگ محور یک روش مداخله ای مناسب برای بهبود عزت نفس در نوجوانان طلاق است.

مقدمه و هدف: اعتماد به نفس رکنی اساسی در سلامت روان محسوب می شود که بر عملکرد انسان، به خصوص عملکرد شغلی او تاثیر می گذارد. متاسفانه گروه زیادی از پرستاران به دلایل مختلف از جمله؛ تشویق به فرمانبرداری، نامشخص بودن شرح وظایف و... فاقد اعتماد به نفس کافی و لازم هستند. این مشکل در زنان به دلایل فرهنگی و اجتماعی از شدت و شیوع بیشتری برخوردار است. با توجه به مطالب فوق و از آنجا که تاکنون در زمینه روشهای اصلاح این مشکل تحقیقات چندانی صورت نگرفته است، این پژوهش با هدف تعیین تاثیر آموزش ابراز وجود بر میزان اعتماد به نفس دانشجویان دختر دانشکده پرستاری و مامایی بوشهر انجام شد.مواد و روش ها: در این پژوهش نیمه تجربی در سال 1380 از بین کلیه دانشجویان پرستاری دختر (80 نفر) دانشکده پرستاری و مامایی بوشهر، بر اساس نمونه گیری مبتنی بر هدف تعداد 22 دانشجو که دارای حداقل اعتماد به نفس بودند انتخاب گردیده و پس از همتاسازی به طریق تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. آموزش ابراز وجود به گروه آزمایش ارایه شد، در حالی که گروه کنترل، آموزش خاصی ندیدند. از پرسشنامه اعتماد به نفس کوپر اسمیت پس از تایید روایی و پایایی آن جهت سنجش اعتماد به نفس، به صورت پیش آزمون – پس آزمون استفاده گردید. در این پژوهش از نرم افزار SPSS و آزمون های آماری تی مستقل، تی زوجی و همبستگی پیرسون استفاده شد.یافته ها: نمره میانگین اعتماد به نفس در گروه آزمایش به طور معنی داری از 7.18 با انحراف معیار 3.06 با 11.36 با انحراف معیار 10.23 افزایش یافت (P<0.05). این تغییرات در گروه کنترل معنی دار نبود. همچنین بین افزایش اعتماد به نفس با متغیرهای دموگرافیک، جز در متغیر درآمد خانواده (r=0.63) همبستگی معنی داری وجود نداشت.نتیجه گیری: آموزش ابراز وجود تاثیر زیادی بر بهبود و ارتقا اعتماد به نفس گروه آزمایش داشت که با توجه به فراگیر بودن مشکل کمبود اعتماد به نفس و لزوم یافتن روشهای مقابله با آن، توصیه می شود تحقیقات بیشتری در آینده بر روی گروههای دیگر پرستاران، به خصوص مردان انجام شود.

هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی آموزش ابراز وجود بر سلامت روان شناختی و عزت نفس نوجوانان بود. بدین منظور، 30 نفر از دانش آموزان پسر شهرستان نهاوند انتخاب و به شکل تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه کاربندی شدند، سپس آموزش ابراز وجود در 8 جلسه 120 دقیقه ای برای گروه آزمایش اجرا شد. یافته ها، نشان داد که نمره عزت نفس و نمره کلی سلامت روانی و زیرگروه های آن (نارساکنش وری اجتماعی، اضطراب و افسردگی) به صورت معناداری تغییر یافته است.

هدف پژوهش حاضر، بررسی تاثیر آموزش ابراز وجود بر عزت نفس، اضطراب اجتماعی و قاطعیت دانش آموزان دختر کلاش دهم دبیرستانی شهر اهواز است. نمونه شامل 42 دانش آموز است که به شیوه نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شده و در دو گروه آزمایشی (21دانش آموز) و کنترل (21 دانش آموز) قرارگرفته اند. ابزار پژوهش شامل مقیاس خودابراز، مقیاس عزت نفس کوپر اسمیت و مقیاس اضطراب اجتماعی واستون و فرند بوده است. طرح پژوهش از نوع پیش-آزمون –پس آزمون با گروه کنترل بوده که ابتدا برای هردو گروه پیش آزمون اجرا شده، سپس گروه آزمایشی به مدت 10 جلسه 90 دقیقه ای، هرهفته یک جلسه در معرض متغیر مستقل قرارگرفته است. یک هفته پس از آموزش، مجددا از هردو گروه پس آزمون گرفته شده است. داده ها با استفاده ازآزمون کوواریانس چندمتغیره و یک متغیره تجزیه و تحلیل شده است. نتایج نشان می دهد که آموزش ابراز وجود بر افزایش عزت نفس، کاهش اضطراب اجتماعی و همچنین افزایش قاطعیت دانش آموزان موثر است.